Saraçlar Günün Şartlarına Uyum Sağlamaya Çalışıyor!

Kaybolmaya veya döneme uygun işler yapıp hayatta kalmaya çalışan mesleklerimizden birisi de Saraçlık. Aydın’da eski itfaiye arkasındaki arasta da saraçlık yapan Necmi Sevim ile mesleğin dünü, bugünü ve yarını üzerine bir söyleşi gerçekleştirdik.

0 8

Kaybolmaya veya döneme uygun işler yapıp hayatta kalmaya çalışan mesleklerimizden birisi de Saraçlık. Aydın’da eski itfaiye arkasındaki arasta da saraçlık yapan Necmi Sevim ile mesleğin dünü, bugünü ve yarını üzerine bir söyleşi gerçekleştirdik.

Saraç Necmi Sevim; Saraçlık Osmanlıdan günümüze intikal eden ata mesleklerinden birisidir. Saraç at eyeri yapar, saraç hayvan yuları yapar, köpek tasması yapar. Yani ağırlıklı olarak saracın meslek olarak işi hayvan üzerine. Hayvanların için kullanılacak malzemelerin üretimi yapar saraç. Tabi eskisi gibi eyer işimiz yok. Bundan 40 yıl evvel haftada 10 eyer yapıyorduk şimdi yılda 10 eyer yapıyoruz.

SARAÇLIK DEDEDEN MİRAS

Bu mesleği 45 yıldır yapıyorum. Dededen babaya babadan da bana geçen ata mesleği bu. 100 yıllık bir gelenek bu. Benden sonra damdım var o devam edecek. Onun iş yeri ayrı bir yerde. Onun bu işteki üretimi kedi, köpek tasması üzerine. Aydın’da tek tırnaklı olarak ifade ettiğimiz özellikle at ve eşek halen var. Bunlar için örnek vermem gerekirse hamut yapıyoruz özellikle atlar için çift sürmede kullanılan. Geçmişe bakarak şunu söyleyebilirim. Mesleğe başladığım yıllara bakarak şu anda bu meslek insanın karnını doyurur mu zor doyurur! Bugün eskisi gibi köylerde insan da kalmıyor. At olayı ayrı bir mevzu. Aydın’da nalbant kalmadı! Ne semerci kaldı. Bu işleri yapanlar yaşlılardı. Onlar da rahmetli oldu veya işi bıraktı. Devam eden kimse kalmadı. Bizimki de bitmeye yüz tutan meslekler arasında şu an.

Şu anda devlet bize destek sağlamak için uğraşıyor. Bu meslekler devam etsin diye. Saraciye olarak olmasa da tasma üzerine bu iş popüler bir iş oldu. Bizde yüzde 80 o taraf doğru dönüyoruz. Bizim dükkanda da etrafına bakarsan onu görürsünüz.

ESKİ İŞLER KALMADI

Bundan 30 yıl önceki gençlerin hiçbir köyde yok! 20 yıl önceki, 10 yıl önceki gençler köyde yok1 Herkes şehir hayatına doğru geliyor. Sigortam olsun, asgari ücretim olsun hayatıma bakayım diyor. Köyler boşalınca bizim mesleği sürdürmemizde en önemli kesim ortadan kalkıyor ve bu bizi meslek anlamında günün şartlarına uymaya zorluyor. Köyde hayat olmayınca insan kalmayınca ki her gittiğim köy için bunu söyleyebilirim tabi ki bizim mesleğin can bulacağı alan kapanıyor. Biz de kendimizi bu duruma göre ayarlıyoruz. Deri işleri yapıyoruz. Hem mesleği sürdürüyoruz hem de geçimimizi sağlayacak yeni işleri yapmış oluyoruz.

MESLEĞİ DEVAM ETTİRCEK KİMSE KALMIYOR

Saraciye bir iki nüfusa yine bakar. Aç koymaz. Bir şeyler de yaptırır insana. Mesleğimize nankörlük etmeyelim. Güzel mesleğimiz var. Çalıştıktan sonra. Bizden sonra devam etmesi sadece bizim mesleğe değil bütün meslek gruplarının derdi.   Dört yıl ilkokul, dört yıl ortaokul, dört yıl lise 7yaşında başlayacak 18 yaşında gelse neyi, nasıl öğreteceksin?

SARAÇLIK DEĞİŞİM GEÇİRİYOR

Bu mesleğe heves eden erken yaşlarda başlamak zorunda. 17-18 yaşında öğrenir mi evet öğrenir de çok meraklı olması lazım. Bu işi yapsın. Aydın’da sadece saraciye olarak değil çadır işi, tamirat işi yapan 4 tane daha saraç var. Bunlarda saraç olarak geçiyor. Fakat işi tamamen tamirata çevrildi. Akşam kadar çadır, çanta, valiz tamir ediyor. Aç mı kalıyor? Hayır! O da rızkını çıkarıyor. Fakat meslek şekil değiştirmek zorunda kalıyor.

Bu meslekten rızkımızı çıkarıyoruz. Deri işleri yapmaya başladık. Fakat malzemeler o kadar pahalı hale geldi ki pazarlama işimizi çalıştığımız insanlara veriyoruz. Eğer onu yapabilirsek, müşterimize götürebilirsek hem meslek değişikliğe uğrasa da devam eder hem de geçimi temin eder.

Yorum Yapın